İZGİ ÖZANT

Ben her zaman, birinin bana söylediği sözlerden, dinlediğim bir şarkıdan ya da okuduğum cümlelerden çok ifadelerden ve onların yansıttığı duygulardan etkilendim.

 

Çocukken biri benimle ciddi bir konuşma yaptığında, zihnimde sesini kısıp, sadece ifadelerine odaklandığımı hatırlıyorum. O kadar odaklanırdım ki herşey durmuş, yok olmuş, uzaklaşmış gibi gelirdi. Sanıyorum figür anlayışımın temelinde de bu yatıyor.

 

Uzayan boyunlar biraz da bulunduğumuz yerden gitme isteğiyle ve yoğun olaylara ve düşüncelere daldığımızda, kendimize uzaktan bakmak istememizle ilgili.

 

Eserlerimle ilgili kesin söylemlerde bulunmayı hiçbir zaman sevmedim, çünkü anlamların net olmasını sevmedim, sevemiyorum. Ayrıca izleyicinin, çalışmalarıma baktığında, benim düşüncelerim dışında düşüncelere sahip olması, hissetmesi beni her zaman çok heyecanlandırdı. Benimle eserim arasındaki bağ, tam olarak ifade edilemez ve bana özgüdür, sizinle eserim arasında da sadece size ait bir bağ oluşması sanıyorum en büyük tatmin benim için.

 

Figürlerim genellikle gerçek kişiler değiller. Bazen yaşadığım bir olaydan ya da çevremdeki insanlardan, bazen de duygularımızı saklamaya çalışırken verdiğimiz tepkilerden ve yüz ifadelerimizden esinleniyorum. Bununla birlikte dinler tarihi, mitolojik hikayeler ve eserler önemli ilham kaynaklarım arasında. Yüzlerce hatta binlerce yıl önce yaşamış insanların hayal dünyasını keşfetmeye çalışmak, onların yapıtlarına bir şekilde dokunabilmek zaman yolculuğu yapmak gibi. Ayrıca çalışmalarımda dünle bu günü birleştirebilmek bana sanki zamanın dışında hareket ediyormuşum gibi hissettiriyor.

​

Kullandığım materyaller ve onlarda yetkin olmak benim için çok önemli ancak çalışmayı sanat eseri haline getirenin, eserin söylediği söz, sorduğu soru, düşünce yapısı yani bir birey gibi var olması olduğuna inanıyorum. Bu bağlamda yeni materyaller aramaya ve denemeye devam ediyorum. 

​

​

                                                                                                                İzgi Özant